Obywatel i państwo

Istnieją na świecie różne wzory zasad, według których działają społeczeństwa. Dawniej mówiło się o społeczeństwach hierarchicznych, w niektórych kulturach istnieją nadal społeczeństwa kastowe. Obecnie w kręgu kultury europejskiej obowiązującym modelem jest społeczeństwo demokratyczne, a idealną jego odmianą społeczeństwo obywatelskie. Jego specyfika polega na tym, że obywatele państwa czują się współodpowiedzialni za jego przyszłość, bezpieczeństwo i jakość funkcjonowania. W społeczeństwie obywatelskim policja nie jest wyizolowaną, raczej wrogo postrzeganą formacją, lecz służbą, z którą w sposób naturalny się współpracuje. Obywatel nie przymyka oczu na dziejącą się w jego otoczeniu krzywdę człowieka lub zwierzęcia, reaguje sytuacje, w której ktoś potrzebuje pomocy udzielając jej osobiście lub powiadamiając odpowiednie służby. Traktuje swoje miasto, kraj jak swój dom, nie ma mowy o niszczeniu mienia, zaśmiecaniu, itp. Członek obywatelskiego społeczeństwa, widząc problemy, na przykład z brakiem mieszkań, niebezpiecznym skrzyżowaniem, brakiem boiska dla młodzieży, źle działającym domem kultury, itp., traktuje je jako swoje i poszukuje rozwiązań w dostępny mu sposób. Spada przestępczość i bezrobocie. Każdy rząd chciałby służyć społeczeństwu obywatelskiemu. Nie rodzi się ono jednak z dnia na dzień, wymaga to lat doświadczeń i dobrych przykładów z góry.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze

    Polecamy

    • Społeczeństwa, które nie stanowią same o sobieSpołeczeństwa, które nie stanowią same o sobie
      Demokracja to ustrój, w którym każdy obywatel ma prawo do samostanowienia, ma możliwość zabrania głosu i może wybierać rządzących i może ich krytykować. Na całe szczęście, po latach komunizmu, Polska …
    • Polityka zagraniczna suwerennej PolskiPolityka zagraniczna suwerennej Polski
      Gdy Polska w 1989 roku odzyskała wolność oficjalnie przestała być uzależniona od polityki Moskwy, W latach 1990-1992 polska polityka zagraniczna koncentrowała się przede wszystkim na ustabilizowaniu stosunków z krajami sąsiadującymi. …